جشنواره گل در محلات

 

دهمین جشنواره بین المللی گل و گیاه محلات، با حضور بیش از ده کشور برتر دنیا در عرصه گل و گیاه، در استان مرکزی برگزار می‌شود.

 اصغر عالیخانی ، رئیس سازمان بازرگانی استان مرکزی در گفت و گو با شبکه اطلاع‌رسانی بازرگانی ایران (شابا)، با اعلام این خبر گفت: دهمین جشنواره گل و گیاه محلات از22 تا 27 شهریور ماه سال جاری با حضور بیش از ده کشور برتر دنیا در عرصه گل و گیاه در شهرستان محلات برگزار می شود.

وی ادامه داد: در جشنواره بین‌المللی گل و گیاه کشورهایی چون هلند، فرانسه، انگلیس، ژاپن، اسپانیا، دانمارک ،ایتالیا، آلمان و سری لانکا در فضایی معادل چهار و نیم هکتار به عرضه محصولات گل و گیاه خود می پردازند.

عالیخانی گفت:این نمایشگاه در 65 غرفه برگزار می­شود و از این تعداد غرفه 30 غرفه مختص به شهرستان محلات، 4 غرفه به سایر مناطق استان مرکزی، 20 غرفه به استان های کشور و 11 غرفه نیز به کشور های حاضر در این جشنواره تعلق دارد.

لازم به یادآوری است که شهرستان محلات به عنوان قطب گل و گیاه کشور مطرح است به گونه ای که از مجموع 27 میلیون دلار صادرات گل و گیاه کشور در سال گذشته، 27/2 میلیون دلار گل از محل گمرکات استان مختص به شهرستان محلات بوده است. از سوی دیگر مجموع گل های صادر شده از این استان در مجموع 15 میلیون دلار بوده است، رقمی که معادل 9 درصد صادرات گل و گیاه کشور را در سال گذشته به خود اختصاص داده است.

گفتنی است:شهرستان محلات میزبان هر 9 دوره نمایشگاه بین المللی گل و گیاه استان مرکزی بوده است.

بابونه

گل بابونه و این همه ویژگى!!

نروید بر زمین هرگز گیاهى      که ننوشته ست بر برگش دوایى                                                                                                      بابونه، گیاهى است یکساله از تیره مرکب یان به ارتقاع 40 سانتى متر که پایا بوده و به طور خودرو در بسیارى از نواحى مى روید. ساقه آن داراى انشعابات فراوانى است که به گل آذین هاى کپه اى (کاپیتول ها) به قطر تا 2 سانتى متر منجر مى شود. کاپیتول، داراى دوگونه گل زبانه اى به رنگ سفید و لوله اى به رنگ زرد هست که به ترتیب در کنار و وسط نهنج قرار یافته اند. برگ هاى بابونه داراى بریدگى هاى زیاد و باریک اند. کاپیتول ها، بخش مورد استفاده آن است که در بهار و تابستان جمع آورى مى شوند. هر چند گیاه مزبور به طور خودرو مى روید، ولى به سبب استفاده بى حد از آن در جهان، در سطوح وسیعى کشت مى گردد. گیاه مورد بحث در نواحى گوناگون ایران از جمله لرستان، خوزستان، آذربایجان شرقى و غربى، اردبیل و استان تهران به حالت خودرو مى روید. بابونه، طلایه دار سبزى هاى صحرایى است، زیرا در اواخر اسفند و در آستانه بهار، پدید مى آید. بیشتر در زمین هاى خشن، شنى و نزدیک به کناره هاى زمین مى روید، این گیاه، سالان زى است و در زمره گیاهان کلاسیک در مجموعه گیاهان طبى به شمار مى آید و گلى است پایا که تا اواخر تابستان نیز یافت مى شود. بابونه، براى مصارف غذایى از اواخر اسفند تا ماه هاى فروردین و اردیبهشت که گیاه تر، تازه و تُرد است و ساقه هایش چوبى نشده (ساقه ها و برگ ها در این زمان نرم، لطیف و براق همانند گشنیزاند) استفاده مى شود. اما براى مصارف طبى، آن را ماههاى خرداد و تیر که نخستین مرحله گل دادن گیاه است (البته در اقلیم هاى مختلف به نسبت سرما و گرماى منطقه اى اندکى فرق مى کند) برداشت مى کنند اثرات شفابخش بابونه: این گیاه یکى از مؤثرترین داروها در ترکیبات گیاهان دارویى براى درمان حساسیت که تنگ نفسى ناشى از آن است و براى دل درد، نفخ شکم و دستگاه گوارشى، دردهاى عادت ماهانه، سردردهاى عصبى و میگرنى، کولیت ها، فشردگى عصبى و تب هاى متناوب، مفید است. طب سنتى را باور بر این است که بابونه داراى طبیعتى گرم و خشک است و داراى ماده ضد حساسیت طبیعى بوده، در نوسازى گلبول هاى سفید خون نقش دارد. این گیاه، مقوى، مدّر، مسکّن، معرّق و ضد عفونى کننده شناخته شده است. به علت ادرار آور بودن، بابونه در درمان هاى کلیوى مانند ورم کلیه، سنگ کلیه و سخت ادرارى کاربرد دارد. بابونه، دوست کبد است و از این رو، به علت صفراآورى اش براى سوء هاضمه و ترشى معده، چاى آن را توصیه مى کنند. در مصارف آرایشى از محلول هاى بابونه براى زیبایى و تقویت پوست و مو سود جسته مى شود و شایع است که بابونه، رنگ مو را روشن مى سازد. چاى بابونه، ضد نفخ، ضد تشنج، تب بر و عرق آور است. در شست و شوى چشم ها با چاى بابونه، خستگى و سرخى چشم ها مرتفع مى گردد. بابونه داروى خوبى براى عفونت ویژه زنان است. بابونه در رنگ مو، به عنوان نرم کننده کاربرد دارد. بابونه اثرات بسیار مطلوبى روى دستگاه گوارش دارد. نوشیدن چاى بابونه، موجب از میان رفتن گرفتگى ماهیچه هاى دستگاه گوارش، شده و در درمان دل درد، نفخ و ناراحتى هاى گوارشى عصبى و ناشى از فشار روانى (استرس) مفید است. دم کرده گل این گیاه حاوى ترکیباتى است که با منظم کردن حرکات دودى روده هم در درمان اسهال و هم یبوست اثربخش است و انواع سوءهاضمه را از بین مى برد. بابونه، مسکّنى فوق العاده براى سردرد، میگرن، دندان درد و دردهاى عصبى است، ماساژ با روغن این گیاه نیز مسکنى مؤثر براى دردهاى سیاتیک است. چاى بابونه، آرام بخش محسوب مى شود. براى رفع بى خوابى و داشتن یک خواب آرام و راحت، کافى است 10 دقیقه قبل از اینکه به رختخواب بروید، یک فنجان چاى بابونه بنوشید. بخور بابونه، یکى از ماسک هاى مورد علاقه بانوان است. بخور گل بابونه براى بهبود آکنه و جوش هاى صورت مفید است. این بخور علاوه بر تسکین التهاب و از بین بردن میکروب ها سبب تحریک گردش خون صورت مى شود و پوست را جوان و شاداب مى کند.از سوى دیگر منافذ پوست را باز کرده و روند دفع سموم و فلزات سنگینى را که طى روز در آن نفوذ کرده اند، تسریع مى کند. از سایر خواص قابل توجه گیاه بابونه، روشن نمودن مو بر اثر استفاده مداوم و طولانى مدت است. استفاده از عصاره بابونه در شامپو، خاصیت تقویت کنندگى ریشه مو را دارد و رفع کننده حساسیت هاى پوست سر است. طرز تهیه چاى بابونه: یک یا دو قاشق چایخورى پرِ گل بابونه (و یا مخلوطى از گل بابونه، بادرنجبوبه و نعناع) را با یک فنجان آب جوش به مدت ده دقیقه دم کرده و سپس از صافى رد کنید و صبح ها ناشتا یک فنجان از دم کرده را بدون شیرین کردن و به صورت گرم بنوشید.

Bonsai

بونسای یا درختچه‌های مینیاتوری ژاپنی (به ژاپنی: 盆栽) هنری پرورش درختان و گیاهانی است که در اندازهٔ کوچک ایجاد می‌شوند.

فرهنگ چین و خصوصا ژاپن در خلق منظرسازی فضای سبز بر این است که کل طبیعت را یکجا به باغ منتقل کنند. نه مانند غربیها که قسمتی از طبیعت را به عنوان باغ تلقی می کنند. ژاپنیها طبیعت را دوست دارند نه فتوکپی از آن و باغسازی غربی را فتوکپی از باغ میدانند.بونسایی نوعی از باغبانی هنری است که از قدیم در چین و ژاپن به روشهای مختلف متداول بوده و هم اکنون کل جهان از این هنر با اطلاع هستند و کم و بیش آن را بطور نسبی به اجرا در می آورند. از نظر لغوی bon به معنی بشقاب ،سینی یا گلدان و saiبمعنی کشت و کار است و Bonsai را کاشت در گل جا معنی کرده اند اما نه هر گلدانی و گیاهی. پا کوتاه کردن یک درخت و کاشت در گل جای کوچک متضمن هرس و نگهداری خاص است که با هرس دیگر درختان در باغ متفاوت است.

آب را گل نکنیم

آب را گل نکنیم 

در فرو دست انگار کفتری میخورد آب

یا که در بیشه دور سیره یی پر می شوید. 

 یا در آبادی کوزه یی پر می گردد. 

 آب را گل نکنیم 

 شاید این آب روان میرود پای سپیداری تا فرو شوید اندوه دلی 

 دست درویشی شاید نان خشکیده فرو برده در آب. 

 چه گوارا این آب 

 چه زلال این رود 

 مردم بالا دست چه صفایی دارند  

چشمه هاشان جوشان گاوهاشان شیر افشان باد  

من ندیدم دهشان  

بی گمان پای چپرهاشان جا پای خداست.  

 ماهتاب آنجا میکند روشن پهنای کلام. 

 بی گمان در ده بالادست چینه ها کوتاه است. 

 مردمش می دانند که شقایق چه گلی است. 

بی گمان آنجا آبی آبی است. 

 غنچه یی می شکفد اهل ده باخبرند. 

 چه دهی باید باشد 

 کوچه باغش پر موسیقی باد 

 مردمان سر رود آب را می فهمند. 

 گل نکردندش ما نیز 

 آب را گل نکنیم. 

سهراب